وقتی که از سر اجبار لبخند میزنی

تلخی نگاهت را حتی با شربت هم نمی توان نوشید.

اما وقتی که از سر مهر می خندی چشمانت طعم عسل میدهد.

مثل ساحل آرام باش

تا دیگران بیقرارت باشند

هزاران نفر زیر آسمان طلب باران کردند , غافل از اینکه

خدا با کودکی است که چکمه هایش سوراخ است

نانوا هم جوش شیرین میزند...

بیچاره فرهاد...!!!

مبارکت ای "صبور شبها"

به صبح تابان رسیدی آخر...

نمی دانم لعاب نگاهت کوزه ام را شکست

 یا نم اشکهایت خاکم را گل کرد

 هرچه بود از چشمهایت بود

شاید بالهایم را نو کنم ، برای این پرواز.

 یا شاید بالهای نو درآورم برای به اوج رسیدن.

مهم نیست پرستو شدن یا عقاب.

 مهم پروازاست ، به سوی آسمان

اگر روزی برسد که عقل را خرید و فروش کنند

همه ما به گمان اینکه زیادی داریم فروشنده خواهیم بود

گر چه یاران همه از شادی ما غمگین اند.

با زشادیم که یاران زغم ما شادند.

ما که رفتیم سفر ...

نوروز باستانی رو به همه تبریک میگم...

انشاالله که سال خوبی در انتظارتون باشه...

سال نو مبارک...

خوش بگذره...

یخ آب می شود

در روح من در اندیشه من

بهار حضور توست

بودن توست

صدای اومدنشو میشنوم

گوش کن

میشنوی ؟

صدایه پایه خانوم بهاره

با یه بغل سبزه از راه میرسه

با هم بشمریم ۱۵ ۱۴ِ ۱۳ِ ۱۲ِ ۱۱ِ ۱۰ِ ۹ِ ...فقط چند قدم دیگه مونده...

چند قدم تا ....بهار... باران...طراوت ... شادابی... 

بهاری باشید...

از

کوچه... خیابان ...چهارراه...

می گذرم...

    همراه با هياهويی بی وقفه...

و"تو"

   انتهای همه جاده ها...

   به انتظار حوصله می بافی...

آرام ...آرام

مرا محکوم کردند به آن که گلی چیده ام

 چرا که دستانم بوی گل می داد

   اما کسی نگفت که شاید من 

  گلی کاشته ام

مرا با تو گر نیش و گر نوش بود

غم هردو عالم فراموش بود

همراه شوعزیز

همراه شوعزیز

تنها نمانده درد

کاین درد مشترک

هرگز جدا جدا ...

درمان نمی شود

دلگیر نشو شاپری

شعر یعنی همین تکرار آشنا ترین کلمه

که به احتمال زیاد به دست غریبه افتاده است

تقصیر از خودم بود...

دسته کلید علاقه که گم شد باید قفل تمام آرزوها را عوض می کردم

یک شب که خسته به خانه برگشتم

دیگر هیچ رویایی کنار بالشم نمانده بود

یک نفر باید ماه را زیر روسریش از پشت بام خانه ما دزدیده باشد...

می شود شعله بود با یک شعر

می شود شب را شکست با یک شمع

می توان باغ بود با یک سرو

می شود سایه داشت با یک برگ...

  وقت خداحافظی پشت سرتو نگاه نکن

  دیدنی نیست گریه من...

        مرگ درنور امید...

                 بهتر از زندگی

                          در تاریکیست...

باران ...

رویا ست

میان بالهای شب می خزد

به پنجره های بسته دست می کشد

و در میان رازها راه می رود

باران ...

رویاست

آرزوها را صدا می کند

در کوچه های گذشته‌‌. قدم می زند

هیچ نمی پرسد

همه چیز را می داند...

باران ...

رویاست

و رویاها

به بارانی شسته خواهد شد

تو نیز بارانی

میان رویاهای من . تا صبحدم قدم می زنی

رازها را نوازش می کنی

هیچ نمی پرسی

همه چیز را می دانی...